– Sing penting dianggep ora penting.
– Sing ora penting dipenting-pentingno.
– Sing elek dianggep apik.
– Sing apik dielek-elek.
– Sing bener disalahke.
– Sing salah dibener-benerke.
– Sing jane tontonan dianggep tuntunan.
– Sing mestine tuntunan malah dadi tontonan.
– Ora ono manungso sing sempurno.
– Ora ono manungso sing ora nduwe dosa.
– Mulo podho enggal-enggal tobato.
– Mumpung durung ditimbali sing KUWOSO.
Zamane zaman edan
– Akeh menungso podho lali karo pengeran.
– Ngaku agamane Islam nanging ora gelem sembahyang.
– Hobine maksiat sak ndalan-dalan.
– Nyambut gawe podho sungkan.
– Bandane negoro malah digawe rayahan.
Zamane-zaman maju
– Akeh wong wadhon podho kemayu.
– Yen bengi podho metu ngguya-guyu.
– Mung trimo mamerne pupu.
– Turut ngisor wit waru.
– Jebule mung payu sewu.
Zamane-zaman globalisasi
– Akeh wong wes lali karo dzat kang moho suci, duwit korupsi dianggep rejeki.
– Akeh santri sing podho gak gelem ngaji.
– Ugo akeh KYAI sing lali karo santri.
– Malah MELU-MELU REBUTAN KURSI.
– Manungso kuwi dititah podho.
– Nanging yen masalah bondo dijatah bedo.
– Mulo manungso iku wajibe mung usaha karo ndonga.
– Entuk rezeki sepiro atine seng nrimo.
– Ra usah meri karo konco sak podho-podho.
– Akeh wong stres mergo uripe ra beres.
– Rino wengi mung mburu ndonya.
– Njur lali karo agomo.
– Ojo podho nggersulo ndak gelis tuwo.
– Wong yen nrimo uripe dowo.
– Wong sing sabar rejekine jembar.
– Wong yen ngalah uripe bakal barokah.
– Sopo seng jujur uripe makmur.
– Wong suloyo uripe rekoso.
– Wong seng sombong amale bakal kobong.
– Sopo sing tlaten tembe mburi bakal panen.
– Akeh wong ngaku Islam agamane.
– Tapi tumindake sak karepe dewe.
Zamane wes zaman tuwo
– Akeh manungso wis angel ditoto karo tuntunane agomo.
– Senengane malah podho gae dosa.
– Tumindak dosa sak bendino podho ra kroso.
– Sitik-sitik ra ketoro.
– Suwe-suwe dadi cetho.
– Koyo wong tumindak dosa dilakoni sak bendino.
– Dosa lantaran omongan.
– Lantaran kuping lan tangan.
– Kadang-kadang ora kroso mergo pancen wes kulino.
– Sing ati-ati lan waspodho.
– Menowo siro ngobrol karo konco.
– Ngrasani tonggo.
– Ngojah alane liyo.
– Kadang ra rumongso awake gawe dosa.
– Ayo mumpung durung telat.
– Enggal-enggal podho tobat.
– Timbang ning akhirat siro mbesok nompo adzab.
– Mung dosa epele kang ora dirasake.
– Nanging gedhe akibate marang awake dewe.
– Mumpung isih urip.
– Ngibadaho kanti tertib.
– Ngelingono yen wes mati.
– Ora bakal iso bali.
– Mumpung isih waras.
– Ibadaho kanti ikhlas.
– Ngelingono yen wis lara.
– Ora biso opo-opo.
– Mumpung isih longgar.
– Ibadaho kanti sabar.
– Ngelingono yen wis repot.
– Ibadah rasane abot.
